My News Notice

เพื่อนอาลัย หนุ่มกู้ภัยเหยื่อนเครนถล่มที่โคราช วันเกิดเหตุต้องนั่งรถไฟไปหาหมอที่บุรีรัมย์ เพื่อนร่วมงานเสียดายคนดีต้องมาจากไปกะทันหัน เพื่อนร่วมงานอาลัย “กิ๊ก” อาสามูลนิธิร่วมกตัญญู เหยื่อเครนถล่มทับรถไฟ เผยเจ้าตัวกำลังเดินทางไปหาหมอตามนัด แต่ต้องมาจบชีวิตลงอย่างน่าเศร้า จากกรณีอุบัติเหตุรถด่วนพิเศษ ขบวนที่ 21 เส้นทางกรุงเทพฯ-อุบลราชธานี ถูกเครนก่อสร้างรถไฟความเร็วสูงหล่นทับตู้โดยสาร บริเวณอำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา เมื่อช่วงเช้าวันที่ 14 มกราคม 2569 ส่งผลให้มีผู้บาดเจ็บและเสียชีวิต โดยหนึ่งในผู้เสียชีวิตคือ นายปฏิพันธ์ ยิ้มสมบูรณ์ หรือ กิ๊ก อายุ 39 ปี …

โศกนาฏกรรมวันเกิดลูก 2 ขวบ พ่อออกไปทำงานแทนเพื่อน กลับไม่ได้กลับบ้านอีกเลย เหตุการณ์สะเทือนใจเกิดขึ้นกับครอบครัวหนึ่ง เมื่อวันแห่งความสุขซึ่งควรเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและรอยยิ้ม กลับกลายเป็นวันที่เจ็บปวดที่สุดในชีวิต หลังจาก “พี่อุ๊” ศราวุฒิ เสาหลักของครอบครัว ต้องจากไปอย่างกะทันหันในวันที่ตรงกับวันเกิดครบรอบ 2 ขวบของลูกสาวตัวน้อย รายงานระบุว่า ก่อนเกิดเหตุ พี่อุ๊เพิ่งร่วมเป่าเทียนวันเกิดให้ลูกสาว ท่ามกลางบรรยากาศเรียบง่ายแต่เปี่ยมไปด้วยความอบอุ่น ควันจากเทียนวันเกิดยังไม่ทันจางหาย เขากลับตัดสินใจออกไปทำงานแทนเพื่อน ด้วยนิสัยขยัน อดทน และไม่เคยปฏิเสธโอกาสในการหารายได้เพื่อดูแลภรรยาและลูกน้อย ไม่มีใครคาดคิดเลยว่าการออกไปทำงานธรรมดาในครั้งนั้น จะกลายเป็นการจากลาที่ไม่มีวันหวนกลับ ครอบครัวเปิดเผยด้วยความโศกเศร้าว่า พี่อุ๊เป็นคนทำงานหนัก ไม่เคยเกี่ยงงาน เพราะต้องการสร้างความมั่นคงให้ครอบครัว …

ท่ามกลางเศษซากเหล็กบนถนนพระราม 2 มีเสียงสะอื้นไห้ที่แทบขาดใจของ “น้องหมิว” ลูกสาววัย 25 ปี ที่ต้องสูญเสียคุณพ่อ นายสมพงษ์ ศรีสุข ไปอย่างกะทันหัน ความเศร้าครั้งนี้ยิ่งทวีคูณเมื่อเธอเปิดเผยความจริงที่งดงามและเจ็บปวดว่า คุณพ่อสมพงษ์คือ “พ่อเลี้ยง” ที่ดูแลเธอมาด้วยความรักตั้งแต่เธออายุเพียง 2 ขวบ น้องหมิวเล่าว่าปกติคุณพ่อไม่ได้ใช้เส้นทางพระราม 2 เพราะวิ่งงานต่างจังหวัดเป็นหลัก แต่วันเกิดเหตุพ่อตั้งใจจะส่งของล็อตสุดท้ายให้เสร็จเพื่อจะไปรับของใกล้บ้านและแวะไปหาน้องชาย แต่ความฝันที่จะได้ร่วมโต๊ะกินข้าวกันอีกครั้งกลับถูกพรากไปโดยเครนยักษ์ที่ถล่มลงมาความเจ็บปวดที่สุดของลูกสาวคนนี้คือ “คลิปวิดีโอสุดท้าย” ที่พ่อส่งมาให้เมื่อคืนก่อนเกิดเหตุ แต่เพราะเธอเล่าว่าต้องเลิกงานดึกจึงไม่ได้ตอบกลับและไม่ได้อ่าน จนกระทั่งตื่นเช้ามาเจอกับข่าวร้ายที่เปลี่ยนชีวิตเธอไปตลอดกาล วันนี้เธอต้องกลายเป็นเสาหลักที่ต้องดูแลน้องชายที่ยังเรียนไม่จบเพียงลำพัง คำร้องขอจากหัวใจผู้สูญเสีย“ไม่อยากให้ทำสะพานนี้ต่อแล้ว อยากให้เอาออกไปเลย” คือเสียงสะท้อนจากความโกรธและเสียใจต่อความสูญเสียซ้ำซากบนถนนเส้นนี้ …