สิ่งหนึ่งที่เห็นชัด คือชีวิตของครอบครัวนี้…ไม่เคยเดินต่อเพื่อตัวเองแต่เดินต่อ “เพื่อน้องเมย” มาโดยตลอด..
แม้เวลาจะผ่านไปนานแค่ไหนการจากไปของน้องเมย ไม่เคยถูกปล่อยให้เงียบหาย
คุณแม่น้องเมย ออกมาพูดเพียงประโยคสั้น ๆ “ที่ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ อยากพบครอบครัวตอนนี้…ยังอยากพบอยู่ไหม”
นี่ไม่ใช่คำเรียกร้อง ไม่ใช่แรงกดดัน
แต่คือเสียงของแม่คนหนึ่งที่บอกว่า ยังเปิดประตูรอการพูดคุยเสมอและยังคงทำหน้าที่ปกป้องลูก แม้ลูกจะไม่ได้อยู่ตรงหน้าแล้ว
เรื่องของน้องเมย ทำให้เห็นความรักที่ยิ่งใหญ่เกินคำอธิบายความรักของพ่อแม่ ที่ไม่เคยหมดแรงและครอบครัวที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อไม่ให้การสูญเสียครั้งนี้ถูกลืม
เพราะบางความจริงไม่ควรถูกกลบด้วยกาลเวลาและบางชีวิตไม่ควรถูกทำให้เงียบหายไปจากความทรงจำของสังคม
